Michał SpólnikMichał Spólnik
Nextdoor — main housing block axonometry

Nextdoor

Nextdoor proponuje przekształcenie wielkopłytowych osiedli Lasnamäe w Tallinnie w elastyczne zestawy pomieszczeń, elementów fasad i przestrzeni wspólnych. Mieszkania mogą wychodzić w stronę podwórka, uwalniając wewnątrz miejsce na sąsiedzkie spotkania. Mieszkańcy negocjują, jak pokoje i elementy budynku mogą zasilać wspólny lokalny ekosystem. Nieruchomy blok staje się strukturą zdolną zmieniać się wraz ze swoją społecznością.

Rysunki i diagramy

Nextdoor — shared rooms, rooftop social spaces and building elements
diag 1
Nextdoor — reconfiguration of prefabricated elements and neighbourhood programme
diag 2
Nextdoor — complete axonometric view of the housing block
diag 3

Narracja projektu

Narracja projektu — oryginalny tekst polski

BLOKOWISKA

Rozwój miast w 20. wieku to historia burzliwa. Pojawienie się prefabrykatów napędzanych technologią żelbetu otworzyło drzwi dla nowych architektonicznych morfologii, a odbudowa powojennej Europy stworzyła szereg wyzwań dla zmieniającej się demografii. Wynikiem połączenia tych dwóch aspektów był najważniejszy fenomen współczesnej urbanistyki: blokowiska. Tym bardziej zaskakuje, że coś obecnie tak osiadłego, ciężkiego, masywnego i niezmiennego – było niegdyś bardzo pulsującym ekosystemem pełnym możliwości.

CHMURA ELEMENTÓW – CHMURA MOŻLIWOŚCI

Wspomniania masywność i zasiedziałość blokowisk jest dokładną odwrotnością aspiracji systemów Wielkiej Płyty. Modularność, łatwość montażu i natychmiastowa produkcja sprawiły, że miliony europejskich mieszkań powstało na bazie licznych konfiguracji. Prefabrykaty dostarczane na place budowy tworzyły jedyne swego rodzaju chmury elementów – chmury możliwości. Możliwe, że brakowało nam już tylko jednego aspektu, który dopełniłby cykl Wielkiej Płyty – zdolności rekonfiguracji.

NEXT DOOR

Zadaniem tegorocznej edycji konkursu Vision Competition, prowadzonego pod auspicjami Biennale Architektury w Tallinnie, było “ponowne wynalezienie” blokowisk Lasnamae na obrzeżach stolicy Estonii. Jest to rejon zdominowany przez tak zwany Mikrorayon – radziecki system wielkopłytowy przypominający nasze rodzime blokowiska. Dało to możliwość opowiedzenia historii jednego podwórka, tak naprawdę tworząc wizję znacznie większego kontekstu milionów mieszkań współczesnej Europy.

Next Door proponuje wizję bloków rozumianych jako zestawy pulsujących możliwościami elementów – które morfują dynamicznie każdego dnia, o każdej porze roku. Prefabrykaty fasad, części mieszkań i nawet proste drewniane szprosy okien będą teraz tworzyć nowatorskie, hybrydowe formy współdzielenia przestrzeni. Lokatorzy zyskają wybór kontrybucji poszczególnych elementów do lokalnych ekosystemów, które przy użyciu statycznych kompensacji, liftingu struktury czy symbiozy materiałów – wzmocnią żywotność blokowisk i zredefiniują możliwość urbanistyki XXI wieku.

NOWY KONTRAKT SPOŁECZNY

Wraz ze zdolnością wychodzenia prywatnymi pokojami w kierunku podwórka, wnętrza bloków zyskują możliwość połączenia w większe klastry sąsiedzkie. Tekstura fasady zaczyna więc oscylować i wychodzić poza pierwotny obrys budynku, zostawiając nadwyżki przestrzenne w głębszych rejonach mieszkań. Te z kolei – sytuowane w okolicach klatek schodowych i korytarzy – mogą teraz otwierać się i tworzyć sąsiedzkie miejsca spotkań i lokalnych wydarzeń. Przestrzeń ta, podatna na negocjacje wprowadza nowy puls blokowiska, łącząc trzony komunikacyjne z aktywnością grupową. Kwestią otwartą dla każdej społeczności byłoby łączenie sił z okolicznymi blokami, definiując skale przenikania się rewirów sąsiedzkich.

Spoglądając w przyszłość – możemy być pionierami współtworzenia naszych osiedli, nawet tych rzekomo zastygłych na wieki.

Wizualizacje

Nextdoor — courtyard and shared neighbourhood spaces
Nextdoor — inhabited facade and timber extensions

Filmy